domovoy's profiledomovoyPhotosBlogListsMore ![]() | Help |
|
September 03 รักเล่าเรื่อง....ลวงตา คอนเสิร์ตดีดี จากPortrait TEST JAVA เสร็จก็รีบเดินทางไปสตูดิโอ" พระรามเก้า" เป็นสตูที่หายากมาก ประตูเปิด 16.00 น. แสดง 17.00 น. (ตามบัตร) แต่กว่าจะถึงก็17.15 น. ดีนะที่พอมาถึงคอนเสิร์ตยังไม่เริ่ม จะไม่ช้าได้ยังไง สอบเสร็จ ก็15.30.แล้วกว่าจะออกก็ 16.00น. หลงทางซะ ครึ่งชั่วโมง หุหุ
ดีที่คนคอนเสิร์ตินี้คนไม่มาก ทำให้ได้นั่งที่ที่เกือบถือว่าดีดีเป็นแถวที่ 4 จากเวที ตอนแรกแปลกใจว่า
แถว 3 ไมไม่มีคนนั่ง หันไปดูถึงรู้ว่าเค้าจองไว้ให้ตรอบครัวน้องพลอย
ไอเราก็นึกว่าพลอยไหน นั่งงงกะเขมมิกา พอคอนเสิร์ตเริ่ม ก็ร้อง อ๋อ
ครอบครัวน้องพลอย ลิตเติ้ลวอยซ์ นี้เอง
อิอิ ได้นั่งใกล้ ดาราด้วย เปงงายอ่ะ
ถึงจะมาสายก็เหอะ
มาดูคอนเสิร์ตครั้งนี้เล่นเอาเมื่อยแขนมากมายเพราะมาถ่าย VDO ตั้งหลายเพลง
ไม่รู้จะเขียนไรแล้วอ่ะเอาเปงว่าพี่ปอย Portrait น่ารักมาก
June 28 ออกกองจ้าหลังจากที่ห่างหายไปกับบล๊อกนานมากม๊าก ก็มีเรื่องให้เล่าย้อนหลังตั้งเยอะ เรื่องแรกขอกระโดดข้ามมาเล่าเรื่องที่เพิ่งผ่านมาสด ๆ ร้อน ๆเลย ก็เมื่อเสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา ได้มีโอกาส(เป็นทริปแรกของการไปถ่ายทำสารคดีเลยนะ)จังหวัดพิษณุโลก เดินทางกันด้วยรถตู้ 3 คัน(หรูหรามากมาย) ออกจากม.ประมาณ6โมงเช้าไปถึงพิษณุโลกก็บ่าย ๆมั้ง จำไม่ได้ เป้าหมายที่เราจะไปทำงานคือ พิพิธพัณฑ์พื้นบ้านจ่าทวี แห่งรวบรวมภูมิปัญญาชาวบ้านที่น่าเรียนรู้ ก่อนที่เราจะเริ่มถ่ายทำ เราก็ได้พบกับวิทยากรอารมร์ดี ชื่อว่า "พี่ปู" พี่ปูของเราจบปริญญาตรีคณะโบราณคดี มหาวิทยาลัยศิลปาการ ปริญญาโทคณะไรไม่รู้อ่ะจำไม่ได้จากธรรมศาสตร์ สิ่งที่น่าทึ่งในตัวพี่ปูคือ พี่ปูมีทั้งความรู้และความเป็นกันเองที่เราอาจจะไม่เคยได้รับจากพิพิธพันฑ์อื่น หลังจากที่พี่ปูทำหน้าที่บรรยายความเป็นมาของสิ่งของแต่ละอย่างในบ้านพิพิธพันฑ์ กลุ่มเราก้ได้เชิญพี่ปูมาให้สัมภาษณ์เกี่ยวกับหัวข้อที่เราจะทำสารคดี นั้นก็คือ "ตะบันไฟ ไม้ขีดไฟหัวใจลูกทุ่ง" ความที่เป็นมือใหม่ การจัดแสง คำถามที่ต้องการคำตอบ Location ต่าง ๆ ทำให้เทปแรกของเราออกมาไม่สมบูรณ์เท่าไร ไม่ว่าจะเป็น เสียงน้ำตกที่แทรกเข้ามาในระหว่างการให้สัมถาษณ์ แสงที่ไม่พึงประสงค์จากฉากหลัง เอาเป็นว่าเทปแรกอาจต้องถ่ายซ่อมวันพุ่งนี้(วันอาทิตย์) หลังจากเทปสัมภาษณ์เสร็จสิ้น เราก็ได้ไปถ่ายการสาธิตการใช้ตะบันไฟโดยขอคุณลุงคนหนึ่ง(ไม่ได้ถามชื่ออ่ะ) ให้ท่านสาธิตการใช้ตะบันไฟให้ ปรากฎว่ากล้องอีกตัวหนึ่งมีปัญหา ก็เลยเก็บไว้ถ่ายพุ่งนี้ ประมาณ 5โมงเย็นเราก็กลับไปยังที่พักมีชื่อว่าโรงแรมริมน่าน เพื่อเก็บข้าวของ หลังจากนั้นก็ไปตลาดเพื่อหาอะไรกิน ตลาดจ.พิษณุโลกอาหารน่ากินมากแถมยังไม่แพงด้วย(ยกเว้นข้าวมันไก่ไม่อร่อยแถมแพงด้วย) คืนนั้นก็ไม่มีไรน่าตื่นเต้นเท่าไร เพราะหลับสนิทเลย อืมก่อนจะหลับก็นั่งดูเทปที่ถ่ายมาว่าเป็นยังไงใช้ได้ไหม แล้วก็เอาไปที่ห้องอาจารย์ให้อาจารย์ commentให้ (แต่เราไม่ได้ไปเพราะว่าแอบหลับหุหุ) เช้าวันอาทิตย์ก็ไปถ่ายเก็บที่พิพิธภัณฑ์ต่อ อาจารย์ให้เวลาถึง 11 โมง จะได้รีบเดินทางไปหา Location ของกลุ่มที่ทำเรื่อง สีย้อมผ้า พอบ่ายโมงก็แวะหาไรกิน อาหารกลางวันมื้อสุดท้ายที่พิษณุโลกก็คือ ก๋วยเตี๊ยวไก่น่องใหญ่มาก กินไม่หมดเลย รสชาติก็ธรรมดา หน้าสวนธนยังอร่อยกว่าเลย แต่ความที่น่องไก่ใหญ่เท่าบ้าน ทำให้คนมากินกันเยอะ จากนั้นก็เดินทางกลับกทม.
PS.กลับจากพิษณุโลกเบี่ยร์-เบี๊ยร์เข้าโรง'บาลเลยเนื่องมาจากอาหารเป็นพิษ ทรมานสุด แถมงานสารคดีตต้องตัดต่อให้เสร็จภายในวันพฤหัสอ่ะ Special Thanks ขอบคุณ เกดที่พาไปโรงพยาบาล เขมมิกาที่ดูแลตลอด แนน&หนึ่งที่มาเยี่ยมถึงห้อง นัท บอย วิน อิน มานั่งกินข้าวให้เราน้ำลายไหลเพราะอยากกินด้วย น้องมิ้นทร์PRT ที่วันนั้นมาทำหน้าเศร้าให้คนป่วยดู บีที่เหมือนจะClearแล้ว แต่กูก็ยังงงอยู่
March 01 ไหว้พระเก้าวัดวันที่ 13 กุมภาพันธ์ มีโอกาสได้ไปไหว้พระ 9 วัดมาด้วย
ไหว้แล้วก็รู้สึกดี
ได้ทำบุญทำทานซะมั้งทำแต่บาปไว้เยอะ
วันนั้นเป็นวันพระใหญ่ คือเป็นวันมาฆบูชา คนเลยเยอะเป็นพิเศษ
สถานที่แรกที่ไปถึงก็คือ
"ศาลหลักเมือง กรุงเทพมหานคร"
" ไหว้หลักเมือง ตัดเคราะห์ ต่อชะตา เสริมวาสนาบารมี " จากนั้นก็เดินทางต่อไปยัง วัดพระเชตุพนวิมลมังคลาราม (วัดโพธิ์) " ไหว้พระนอนวัดโพธิ์ อยู่ดีกินดีตลอดปี " ต่อด้วย วัดอรุณราชวราราม "ไหว้พระวัดอรุณ ชีวิตโรจน์รุ่ง ทุกวันคืน" จากนั้นก็นั่งรถตุ๊กตุ๊กไปยัง วัดระฆังโฆษิตาราม " ไหว้พระวัดระฆัง มีชื่อเสียงโด่งดังตลอดปี " ที่วัดระฆังได้ไปให้อาหารปลามาด้วย คนที่ท่าน้ำเยอะมาก เคาะระฆังเอาฤกษ์เลย เสร็จจากวัดระฆังนั่งแทกซี่ต่อไปยัง วัดกัลยาณมิตร "ไหว้หลวงพ่อซำปอกง โชคดีมีชัยปลอดภัยตลอดปี" วัดนี้เทียนเล่มใหญ่มาก เพราะเป็นวัดของคนจีนเค้า เสร็จจากวัดกัลยาณมิตร ก็ข้ามฟากนั่งเรือข้ามไปฝั่งพระนครใหม่อีกครั้ง ข้ามไปถึง ก็ต้องเดินเท้าต่อ ซึ่งไกลมาก เพื่อจะไปเสาชิงช้าซึ่งเป็นที่ตั้งของ วัดสุทัศนเทพวราราม "ไหว้พระวัดสุทัศนฯ มีวิสัยทัศน์กว้างไกล มีเสน่ห์แก่บุคคลทั่วไป" เดินเท้า ย้ำ เดินเท้าไปยัง ศาลเจ้าพ่อเสือ " เสริมอำนาจบารมี " คนเยอะมากๆเกือบโดนเหยียบเลย จากนั้นนั่งรถประจำทางเพื่อไปยังบางลำภูที่ตั้งของวัด วัดบวรนิเวศวิหาร ราชวรวิหาร
ซึ่งที่จริงเราต้องไปวัดพระแก้วกัน ตามสูตรแล้ว แต่วันนั้นเราใส่รองเท้าแตะ
เขมบอกว่าเข้าไม่ได้ แต่เราว่าเข้าได้ เพราะเคยใส่เข้าอยู่
ดังนั้นเพื่อความสบายใจเลยไปวัดบวรแทน
เหอ อดได้แก้วแหวนเงินทองเลย
เสร็จจากวัดบวรก็นั่งรถต่อไปยังตรอกข้าวสารสถานที่ตั้งของวัด
วัดชนะสงคราม
"ไหว้พระวัดชนะสงคราม อุปสรรคร้ายพ่ายแพ้"
เมื่อเสร็จสิ้นภาระกิจ เบี่ยร์-เบี๊ยร์กะเขมมิกาก็พักผ่อนด้วยการเดินตรอกข้าวสารต่อเลย
นั่งกินโรตีกันริมฟุตบาท
จากนั้นก็นั่งรถเมลล์สาย 201 กลับบ้าน
แต่เขมมิกาต้องนั่งเลยไปเพราะต้องขึ้นรถไฟฟ้ากลับบ้าน
นับว่ากิจกรรมต้อนรับวาเลนไทน์ของเรา
เป็นกิจกรรมที่มีความสุขสุด ๆ
แม้ว่ามันจะเหนื่อย เมื่อยไปหน่อยก็เถอะ
Live in a Day 4
นึกว่าจะได้ไปคนเดียวแล้วสิ พอดีชวนโฟร์คกะบอยไปได้ “Exotic” ลีลาตีกลองสุดยอดดูแล้วอยากตีกลองเป็นบ้างจัง “The Girl in Green” "CORNCAN" "4GOTTEN" ปีเตอร์ คอป หล่อดี ช่วงที่พี่ติ๊กเล่นแอบเห็นนักร้องนำวง "Winky" นั่งดูอยู่ด้วย อยากให้ขึ้นเล่นจังอยากดู วันนั้นตอนเช้าwinkyไปเล่น7สีคอนเสิร์ตมา ตามด้วย หนุมาน วงน้องใหม่
ปล.จะเลือกทักษิณเป็นนายกอีกดีมั้ยหว่า!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! February 09 อาจคิดว่าแค่ผูกพันวันนี้ เราอาจรู้สึกผูกพันต่อสิ่งหนึ่ง จนคิดว่าเราขาดไม่ได้...
แต่เวลาจะทำให้ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงไป สักวันเราจะรู้ว่า
สิ่งที่เราผูกพันในวันนี้ เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่เติมชีวิตเรา ไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต
วันหนึ่ง หากเรามีโอกาสได้เจอสิ่งที่ถูกใจสิ่งใหม่ที่เราคิดว่าเราพึงใจ..ปรารถนา..ต้องการ.. ขาดไม่ได้ เราก็จะเริ่มผูกพันกับสิ่งใหม่ได้ในเวลาไม่นานนัก
เวลา.. จะสอนเราเองว่า ความผูกพันกับสิ่งใดๆในช่วงเวลาหนึ่ง
จะเป็นความสุขในช่วงเวลานั้นๆ อย่าได้ไปยึดติด
อย่าได้ไปใช้ชีวิตทั้งชีวิตลุ่มหลง คิดเสียว่าเราโชคดีที่มีโอกาสได้ผูกพันกับสิ่งที่เรารัก
ความผูกพันก็เหมือนกับความรัก หรืออาจจะเป็นผลพวงที่มาจากความรัก หากเรารักใครคนใดคนหนึ่งมาก
เราก็จะรู้สึกว่าผูกพันมาก
แต่ความผูกพันที่ว่า ไม่ได้หมายถึงการหยุดตัวเองไว้กับสิ่งนั้นๆ
เพราะคนเราทุกคนย่อมผูกพันกับหลายๆสิ่ง
เปรียบเสมือน เรามีแก้วนำอยู่หนึ่งใบ ในยามเช้า...เราอาจต้องใช้แก้วใบนี้ดื่มนม พออากาศร้อนหน่อย...เราอาจต้องการน้ำเย็นๆ บางครั้งที่เราไม่สบาย...เราอาจต้องการน้ำอุ่น ใจเราก็เหมือนกับแก้วน้ำ... ต้องเติมสิ่งต่างๆ ในเวลาที่แตกต่างกัน ตามความเหมาะสม หากเราเติมน้ำเย็นลงไปในแก้วน้ำ แล้วเติมน้ำร้อนลงไปในทันที ในแก้วใบเดียวกัน แก้วใบนั้น..ก็จะร้าว..เริ่มแตก ซึ่งก็เหมือนกับใจเรา... ความผูกพันต่อสิ่งหนึ่งสิ่งใดในช่วงเวลาหนึ่งนั้น.. ไม่ผิด ถ้าเราค่อยๆปรับใจ..ปรับตัวของเราเอง..
ให้กลับคืนในเวลาที่ควร เพราะอย่างน้อยที่สุด..เราก็มีโอกาสได้ผูกพัน
ซึ่งก็เหมือนเรามีโอกาสได้รักนั่นเอง
ถ้าคุณมีความสุขที่เห็นเค้าเดินกับคนอื่น... คือ ความรัก
ถ้าคุณเศร้า..เหงา..คิดถึงเค้า..อยากเจอ..อยากพูดคุย... คือ ความรัก
ถ้าคุณร้อนรนที่เค้าอยู่กับใครๆที่ไม่ใช่คุณ... คือ ความใคร่ อยากเก็บไว้เป็นเจ้าของคนเดียว ถ้าคุณเมามาย..เค้าลูบหลังไหล่..ดูแล... คือ ความรักที่บริสุทธิ์ใจ
ถ้าคุณเมามาย..เค้ากอดและสัมผัสร่างกาย... คือ ความใคร่จากเค้าของคุณ
ถ้าคุณเข้าหา.. แต่เค้าหนี... ... คือ ความใคร่ ที่หมดเยื่อใยแล้ว
ถ้าคุณหนี.. แต่เขาวิ่งตามมา... ... คือ ความรัก ที่ยังไม่มีจุดจบ
ถ้าคุณร้องไห้ให้กับคนที่ไม่มีเยื่อใยในตัวคุณ... คุณคือ คนโง่ และบ้า
อย่างน่าอาย แต่ถ้าคุณพอใจ..จงรัก..และมอบความรักให้กับเค้า... แม้มันจะไม่กลับมาหาคุณก็ตาม จงดีใจที่ได้รักซะวันนี้.. ดีกว่าที่จะมานั่งเสียใจในวันหน้า February 05 เนื้อกระเทียม ไข่เจียวก็แค่ชื่อมื้ออาหารแค่มื้อเดียว
แต่ทำไมมันถึงมีความหมายมากกว่านั้นนะ
เฮ้อ อยากจะกินมันทุกวันจังเลย
แต่คงไม่มีโอกาสแล้วล่ะ
คิดถึงจัง เนื้อกระเทียม ไข่เจียว
ของฉัน
ในวันที่ฉันยืนอยู่เดียวดาย ข้างกายไร้ผู้คนเหงาถึงข้างในเจ็บ ใจที่เคยมีเรี่ยวแรงหมด ไม่มีกำลังเหลือเลย เธอเคยพาฉันข้ามผ่านมันไป ร้ายดีทุกข์หรือสุข ฉันก็ไม่เคยหวั่น ฝันไกลออกไปไม่มีจบ เมื่อตอนมีเธอข้างกาย ฟัง เสียง จากคนตรงนี้เรียกร้องหาเธอ ใจที่เหน็บหนาวมันบอกว่าฉันคิดถึงเธอไกล ออกไปแค่ไหนอยู่ที่บนฟ้าหรือหัวใจเธอเฝ้ามองฉันอยู่จากที่แห่งไหน คนแสนไกล ยังคิดถึง...<BR. February 02 จะมีบ้างไหมในวันที่ใจมันจะยอมแพ้ วันที่มองไม่เห็นแสง
วันที่ชีวิตไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรง ไม่มี เหมือนคนที่กำลังจะจมน้ำ และยังต้องเจอพายุฝน *ทำได้แค่เพียงรอคอยเวลาที่จะพบกับใครสักคน แล้วเขาจะเดินเข้ามา ยื่นมือเดินให้ฉันนั้นให้ฉันเห็นแสงทางข้างหน้า เติมกำลังชีวิตให้ฉันได้พบกับการ ในวันที่ฉันนั้นไม่มี(ใคร) อะไรจะเหลือเลย ปัญาทยอยเข้ามาสุ่ม มันคอยจะรุมให้แพ้ ทำได้แค่เพียงรอคอยเวลาที่จะพ้นจากความอ่อนแอ *ทำได้แค่เพียงรอคอยเวลาที่จะพบกับใครสักคน (ฉันนั้นจะรอคอยเวลาที่จะพ้นจากความอ่อนแอ) แล้วเขาจะเดินเข้ามา ยื่นมือเดินให้ฉันนั้นให้ฉันเห็นแสงทางข้างหน้า เติมกำลังชีวิตให้ฉันได้พบกับการ ในวันที่ฉันนั้นไม่มีใคร เขาจะเดินเข้ามา เติมใจที่ท้อแท้ให้มีเรี่ยวแรงขึ้นใหม่ ทำให้ฉันรู้ความสุขเกิดขึ้นได้ในใจ ตราบใดที่ความหวังยังมี ฉันจะรอวันนั้น เพราะฉันรู้ว่าเขามีอยู่จริง และจะไม่ทิ้งให้ฉันไหวหวั่น เขาไม่ใช่แค่ความฝัน January 25 เจ็บเจ็บ
เจ็บ
เจ็บ
เจ็บ
เจ็บ
เจ็บ
เจ็บ
เจ็บ
เจ็บ
เจ็บ
เจ็บ
เจ็บ
เจ็บ
เจ็บ
เจ็บ
เจ็บ
เจ็บ
เจ็บ
เจ็บ
เจ็บ เจ็บจัง"เหอ เหอ รอยยิ้ม"
"เหอ เหอ คำพูดโกหกตัวเอง"
"เหอ เหอ เราไม่เป็นไรหรอก"
"เหอ เหอ เอาเหอะ เราเข้าใจ"
"เหอ เหอ ไม่เจ็บหรอก"
"เหอ เหอ เอาน่าขำขำ"
"เหอ เหอ ไม่คิดไรมากเหรอก"
"เหอ เหอ เพื่อนกัน"
"เหอ เหอ ชิว ชิว "
"เหอ เหอ ไม่ต้องเครียดนะ"
"เหอ เหอ ยิ้มหน่อย"
"เหอ เหอ มีไรก็บอกนะ"
"เหอ เหอ ยิ้มต่อไป"
"เหอ เหอ เจ็บจัง "
ทำผิดไหม ผมทำผิดไหม
ที่เปลี่ยนแปลงอะไรในหัวใจ จากเมื่อวันคืนที่เธอพึ่งบอกลา หัวใจบอบช้ำ วันที่เธอตัดสินใจ ต้องเจ็บช้ำสักเท่าไร
มันก็แปลก ไม่มีใครที่เป็นอย่างนี้ รักเป็นเช่นไร ต่างรู้และเข้าใจ ช้ำแล้วทิ้งหาย ไม่มีย้อนมา แต่หัวใจไม่เคยจำ กลับมาย้ำตรงที่เธอ รักเธออีกแล้ว ผมเอาอีกแล้ว
เขาพึ่งทิ้งไป ยังมารักใหม่ โอ...หัวใจ รักเธออีกครั้ง กลับมารักแต่เธออยู่เรื่อยไป เพราะว่ามั่นใจ เพราะว่าแน่ใจไม่เป็นไรน่ะหัวใจ (ยังไงก็รักเธอ) รักเป็นเช่นไร ต่างรู้และเข้าใจ ช้ำแล้วทิ้งหาย ไม่มีย้อนมา แต่หัวใจไม่เคยจำ กลับมาย้ำตรงที่เธอ รักเธออีกแล้ว ผมเอาอีกแล้ว
เขาพึ่งทิ้งไป ยังมารักใหม่ โอ...หัวใจ รักเธออีกครั้ง กลับมารักแต่เธออยู่เรื่อยไป เพราะว่ามั่นใจ เพราะว่าแน่ใจไม่เป็นไรน่ะหัวใจ (ยังไงก็รักเธอ) ( ฮา...ฮา...ฮา... )
ก็ยังรักอีก ก็เลิกอีก แล้วยังรักอีก ก็เลิกอีก ( ไม่เข้าใจ ) รักเธออีกแล้ว ผมเอาอีกแล้ว
เขาพึ่งทิ้งไป ยังมารักใหม่ โอ...หัวใจ รักเธออีกครั้ง กลับมารักแต่เธออยู่เรื่อยไป เพราะว่ามั่นใจ เพราะว่าแน่ใจไม่เป็นไรน่ะหัวใจ (ยังไงก็รักเธอ) ช) รักเธออีกครั้ง...
ญ) เขาพึ่งทิ้งไป ยังมารักใหม่ โอ...หัวใจ
ช) ฮึมม์...รักเธอ รักเธอ รักเธอ
ไม่เป็นไรน่ะหัวใจ ยังไงก็รักเธอ... รอ
รอ รอ
รอรอรอ
รอรอรอรอ
รอรอรอรอรอ
รอรอรอรอรอรอ
รอรอรอรอรอรอรอ
รอรอรอรอรอรอรอรอ
รอรอรอรอรอรอรอรอรอ
รอรอรอรอรอรอรอรอรออร
รอรอรอรอรออรรอรอรอรอรอ
รอรอรอรอรอรอรอรอรอรอรอรอ
รอรอรอรรอรอรอรอรอรอรอรอรอรอ
เราควรจะรอไหม???????????????????
Moderndog in TK Parkเมื่อวันเสาว์ที่ผ่านมามีโอกาส (ครั้งสุดท้ายที่ได้ไปไหนด้วยกัน) ไปดูมินิคอน เสิร์ตของพี่ป๊อด เป็นงานฉลองครบรอบ1 ปีของอุทยานการเรียนรู้หรือ TK PARK เป็นคอนเสิร์ตที่เป็นกันเองดี ไ ด้ถ่ายรูป กะพี่ป๊อด พี่เมธี แล้วก็พี่โป้งด้วย หุหุ พี่ป๊อดน่ารักมากๆ พี่ป๊อดร้องประมาณ7-8 เพลง ลงมาหาคนดูเรื่อย ๆ ด้วย เ พราะเวทีคอนเสิร์ตไม่ได้ใหญ่มาก ขึ้นเล่นเกือบ 3 ทุ่ม เลิกประมาณ 4 ทุ่ม 15 คนดูน้อยดี ชอบๆ แฟนคลับ moderndog ก็มาไม่กี่คน เพราะไม่ค่อยมีใคร รู้หรือไม่ว่างก็ไม่รู้ โดยรวมแล้วถือว่าเป็นคอนเสิร์ตในฝันอิอิ January 04 SIAM OCEAN WORLDวันนี้ไปสยามพารากอนมา
ไปดูอุทยานสัตว์ใต้น้ำ(SIAM OCEAN WORLD)
ค่าเข้าแพงมากม๊าก ตั้ง450 อ่ะ
แต่ไม่เปงไรไม่ได้จ่ายเอง
หุหุ.....................
เข้าไปดูกะน้องมินท์ 2 คน วิ่งไปวิ่งมายังกะเด็กๆ
เห็นสัตว์น้ำเยอะแยะไปหมดเลย น่ารักดี
ชั้นแรก
ก็มีโซนที่เรียกว่า Weird and Wonderful
ตัวแรกที่เห็นรู้สึกจะเป็น GARDEN EEL(ปลาไหลสวน)
ยังกะงูเลยแต่ตัวเล็กกว่า เป็นโซนที่มีแต่ปลา กะปู หรือหอยหว่าไม่แน่ใจ
โซนนี้เหมือนเป็นโซนเปิดตัวให้อยากเดินต่อ
โซนที่2เรียกว่าโซน Deep Reef เป็นโซนที่จะมีพวกสัตว์น้ำที่อยู่ในแนวปะการัง
โซนที่3 เรียกว่าโซน Living Ocean จะมีพวกสัตว์ที่ชอบพรางตัว ไอเราก็ยืนดูตั้งนานว่ามันแอบอยู่ไหน
โซนที่ 4 เรียกว่าโซน Rain forest เป็นโซนที่จำลองป่ามาไว้ในอุทยาน เป็นป่าประเภทป่าดิบชื้น
ซึ่งรอบข้างจะมีตู้ปลาน้ำจืด
ขนาดใหญ่ มีปลาถ้ำตาบอด ที่อาศัยเฉพาะในถ้า แต่มองไม่เห็นอ่ะ ไม่รู้มันอยู่ตรงไหน
ชั้น 2
โซนที่5 เรียกว่าโซน Rocky Shore โซนนี้ก็จะมีนาก และก็ปลากระเบนตัวเบอเร่อว่ายไปมา
โซนที่ 6 Open Ocean โซนนี้ได้เห็นนักประดาน้ำให้อาหารปลาด้วยอ่ะ
น่ารักดี อยากว่ายน้ำเป็นมั้ง ตู้โซนนี้จะใหญ่ที่สุดเลย โซนนี้ที่เด่น ๆก็จะมีปลาฉลาม ปลาหมอทะเล
โซนที่7 เรียกว่าโซน Sea Jellies เป็นโซนของเจ้าแมงกะพรุน ท่าว่ายน้ำของมันเท่ดีอ่ะ พริ้วไหวเพราะมันไม่มีกระดูกหุหุ
ดูเสร็จก็ไปดูของที่ระลึกกันหมดไป300กว่าบาท ของก็แพงพอสมควรอ่ะ แต่ตุ๊กตาน่ารักดี
อยากได้ตุ๊กตาปลาฉลามกะแมวน้ำ
จบแล๋น
December 30 ปีใหม่...................เสร็จสักทีสำหรับการสอบ Midterm ของปีนี้
เหอะ ๆ ดีใจจัง ....
ตอนยังสอบไม่เสร็จมีอะไรเหมือนจะต้องทำหลายอย่าง
แต่พอสอบเสร็จไอสิ่งที่คิดว่าจะทำ
กลับหายไปไหนไม่รู้หรือไม่ก็ไม่รู้จะเริ่มกับมันยังไงดี
สอบเสร็จก็ปีใหม่พอดีเลย ปีใหม่คราวนี้ก็คงไม่มีไรมาก
ไม่รู้จะไปไหน ขี้เกียจไปไหนแล้ว
เบื่อกับการต้องเดินทางหรือค้นหาอะไรแล้ว
ปีนี้นี้คงต้องหยุดสักที ขี้เกียจจะต้องวิ่งตามมันอีกแล้ว
หลังปีใหม่คงมีไรดีขึ้นกว่าที่เป็นอยู่
ทั้งงานที่ชมรมและก็เรื่องเรียน
ทำตัวใหม่ให้มีคุณค่ามากกว่าเดิม ทิ้งอะไร ๆ
ที่เคยมีมาไว้ข้างหลัง กลับมาเริ่มกับปีใหม่
สิ่งใหม่ ๆ ที่กำลังจะเข้ามาทั้งดีและไม่ดี
รู้สึกไม่อยากหยุดปีใหม่เลย อยากอยู่กับ
เพื่อน ๆ เหมือนช่วงสอบอีก
ช่วงสอบเป็นอะไรที่ดีมากทุกครั้งที่เข้าสู่ช่วงเวลานี้
มันเป็นเวลาที่มีค่ามากๆ ถึงแม้ทุกคนจะเครียดกับมัน
แต่มันทำให้ได้รับรู้ถึงความเป็นเพื่อน
เฮ้อ...........เหงาจัง
หวังว่าจะดีกว่าเดิมนะ December 26 อาทิตย์แห่งการสอบเซ็งจังเลยอ่ะ เมื่อไรจะสอบเสร็จสักที อ่านหนังสือไม่ค่อยเข้าหัวเลย
วันนี้เป็นวันคริสต์มาสแต่เราไม่ได้รับของขวัญจากซานต้าเลยอ่ะ อยากได้จังเลย เฮ้อ ..........
เบื่อจัง วันนี้อ่านstateกัน ไม่ค่อยรูเรื่องเท่าไรเลย
อืม วันนี้เพื่อนเราคนหนึ่งได้รู้ความจริงไรบ้างอย่าง น่าสงสารจังอ่ะ
คิดแล้วก็ทำไมต้องเป็นอย่างนี้ทุกคนนะ ผู้ชายอ่ะ ไม่เข้าใจจริง ๆ
เพื่อนเราร้องไห้ตั้งแต่เช้ายันเย็น หนังสือก็ไม่ได้อ่าน
สงสารก็สงสารแต่ไม่รู้จะทำยังไง
เฮ้อ ......คิดแล้วก็เศร้าแทนมัน เพื่อนทุกคนเข้าใจความรู้สึกมันนะ
วันนี้เกือบจะร้องไห้ไปกะมันด้วยแล้ว เหลืออีก 4 วิชากว่าจะสอบเสร็จ จำได้ว่าคริสต์มาสปีที่แล้ว
ไปดูหนังกะนิดเรื่องPolar Express สนุกจัง แต่พอมาปีนี้ต้องมานั่งแง่วอ่านหนังสือเซ็งเลย
อากาศก็น่านอนเย็นสบายมาก ชอบจัง
เมื่อวันพฤหัสกะวันศุกร์ไปงานgiftที่ศิลปากรมาด้วย
ของเพียบเลยน่ซื้อตั้งหลายอย่าง
แต่ไม่ค่อยมีเงิน
เลยได้ที่ห้อยโทรศัพท์มา 3 อัน
แต่ของในงานน่ารักทุกอย่างเลย
ไปกะเพื่อน ๆ ในกลุ่มสนุกมากๆ ไอแนนแอบขอเมลล์สาวศิลปากรมาได้ด้วย
ฮามันมาก
ได้กินพันซ์ชอตที่ศิลปากรอร่อยดี ชอบๆ
แต่แก้วละ10บาทแหละ
กินกัน6แก้ว
เค้าลดให้ด้วย
พอเดินศิลปากรเสร็จก็ไปเดินสะพานพุทธกันต่อ
หนึ่ง บอย แนน ซื้อกางเกงเด็กแนวกัน
ร้านแรก120 พอเดินมาอีกร้าน 80 ซะงั้น
55555555555+
วันศุกร์ก็ไปศิลปากรอีก คราวนี้ไปกะโฟร์ค เกี๊ยก แล้วก็เบิ้ม
เบิ้มนัดกิ๊กไว้เลยขึ้นแทกซี่ไปกัน
กิ๊กเบิ้มน่ารักดี ชื่อน้องจอย
น้องจอยก็มีเพื่อนน่ารักอีกเช่นกันหุหุ
ก็เดินวนไปวนมา เพราะคนเยอะเนื่องจากมีT-Boneมาแล้วก็เป็นวันศุกร์
ก็หนุกดีวน2รอบก็กลับไม่มีไรมาก
รูปก็ไม่ค่อยได้ถ่าย
มาถ่ายกันตอนขึ้นรถกลับ
จบ December 18 ถือว่าทำบุญแล้วกันในที่สุดความจริงทั้งหลายก็ถูกเปิดเผยจนหมดแล้ว
ยังไงก็ไม่โกรธหรอก แต่จะจำไว้แล้วกัน
เก็บสิ่งดี ๆ เอาไว้เนอะ ยังไงก็เป็นเพื่อนกันได้
เราไม่ซีเรียสอยู่แล้ว เอาเป็นว่าเราเข้าใจผู้หญิงคนนั้นอ่ะ
คิดไปคิดมาก็สงสารเค้า ยังไงก็ผู้หญิงด้วยกันเนอะ
ตอนนี้ก็รู้สึกมีแรงที่จะอ่านหนังสือขึ้นมาแล้ว
อิอิ ทำเพื่อตัวเราเองก่อนเนอะ
อย่าไปสนใจอีกเลย ยังไงก็ดีใจนะที่มีเพื่อนอีก1คน
ไม่ว่าเรื่องมันจะแย่หรือดีแค่ไหน ก็คิดเสมอว่าตัวเองเลือกเอง
และมั่นใจในการเลือกของตัวเอง
เพราะยังไงก้ถือว่าเราได้ทำในสิ่งที่เราคิดว่าเรามีความสุขเนอะ
ก็ขอให้มีความสุขสำหรับการเลือกครั้งนี้แล้วกัน
สำหรับเราเราก็มีความสุขสำหรับการได้เลือก
แม้มันจะออกมาแบบนี้
เราก็ถือว่าเราเลือกเอง
ไม่มีใรรู้อนาคตช่ายมั้ยว่ามันจะเป็นอย่างไร
แต่ถ้ารู้ตั้งแต่แรกก็ดีจิ
555555+
เอาว่ะ
ยังไงก็จะดูดีๆ ไม่ให้เป็นแบบนี้อีกแล้ว
ความ รัก…
ทุกครั้งที่เรามีความ
รักกับใครสักคน นั้น
แม้ทุกอย่างจะ เดินมาถึงจุด จบ แต่คนทั้งคู่ย่อมได้ รับอะไรจากสิ่งต่างๆ ที่ ผ่านมาโดยไม่รู้ตัว อย่างน้อยที่สุด…ก็ได้บทเรียน ที่มีค่าเพิ่มอีกบทหนึ่งบทเรียน ที่จะนำไป สร้าง ความรักครั้งใหม่ให้มีรากฐานที่ดีกว่าที่ ผ่านมา
PS.รักเพื่อน ๆ ทุกคนนะ December 17 ตาสว่างเหอะ ในที่สุดก็ตาสว่างเสียที
ไรเข้าตากูว่ะเนี่ย
มองเห็นกงจักรเป็นดอกบัว
คิดแล้วสมน้ำหน้าตัวเอง
มันน่าอายไหมอ่ะ เหอะ เบียร์เอ๋ย
แม่งโคตรโง่เลย เจ็บแล้วยังไม่รู้จักจำ
ยังจะไปโง่ให้เค้าหลอกอีก
ทำไมต้องไปเสียน้ำตาให้คนพรรณนี้มันด้วยว่ะ
เพื่อนเคยเตือนแล้วช่ายไหม
ไมไม่รู้จักจำ อยากจะหัวเราะเยาะตัวเองจัง
เอาน่า ...........ด่าตัวเองพอแล้ว
ก็คงเป็นบทเรียนเนอะ
ช่างมันเถอะ!!!!!!!!!!!!!!!!!
ไม่คิดไรแล้ว เจ็บ 3 ชั่วโมง พอแล้ว
13 พฤศจิกายน 2548 - 17 ธันวาคม 2548
เดือนนิด ๆ ไม่เป็นไร ขำขำ 55+ หน่า
เอาว่ะ เหอะ ๆ กลับมาเป็นเบียร์คนเก่า ได้แล้ว
พรุ่งนี้ จะหัวเราะสดใสร่าเริงเหมือนเดิม
ออม แกนี้เป็นหมอดูได้เลยนะ 55+
ทายแม่นจริงๆ หมอรักฟันธงป่ะว่ะเนี่ย อิอิ
เดี๋ยวกูตั้งสำนักให้เลยหุหุ
ยังไงก็ขอบคุณเพื่อนทุกคนที่เป็นห่วงเพื่อนคนนี้เสมอ
เพื่อนคนนี้พร้อมลืมตาแล้ว
และมันจะไม่กลับไปโง่เหมือนเดิมเนอะ
รักพวกแกทุกคนเลยว่ะ...
.......เจมส์ไม่ต้องคิดมากพี่ไม่โทษแกหรอก
.......แย้ขอบคุณที่รองรับน้ำตาเสมอ
.......เอ ขอโทษสำหรับทุกอย่าง
.......ออม กูขอโทษที่ไม่ฟังมึงแต่แรก
.......นิด กูรู้แล้วว่าผู้ชายมันเลว
.......โบ๊ท กูว่ามึงเป็นผู้ชายที่perfectที่สุด55+
.......แนน กูเจ็บอีกแล้วว่ะ
.......บอยเดี๋ยวล้างจักรยานให้
.......น้ำแกมีเพื่อนแล้วว่ะไม่ต้องเศร้านะ
.......แตนยังไงก็ดูดีๆนะ แต่เราว่าของแกคนดีจิง อิอิ
.......หนึ่ง มึงก็สู้ต่อไปนะ
.......อิน ระวังไว้นะมึง ไม่ได้แช่งนะ หุหุ
.......นุ่น ตอนนี้มึงมีไฝแทนกูแล้ว 55+
.......สุดท้าย Jappzz เหอะ!!!!เธอนี้เก่งจริงๆนะ
PS. ไม่ต้องห่วง กูทำใจได้แล้วจริง ๆ
ช่ายไหมนิด อิอิ ช่วยกูเดี๋ยวนะเรื่องคนที่แกก็รู้ว่าใคร
กูเอาจริงนะ 5555555555555555555555555555+
เวปนี้ฮาดีเข้าไปดูด้วย55+
December 12 น้อง ๆ บ้านคนตาบอดเมื่อวันเสาร์ไปบ้านคนตาบอดมาด้วย น้อง ๆ ที่นั้นน่าสงสารจัง
เห็นแล้วถือว่าพวกเราโชคดีมาก ๆ ที่เกิดมาครบ32
ที่จริงวันนี้จะมาสอนการบ้านน้อง แต่ไหงกลับมาร้องเพลง
กับน้อง ๆ ซะอย่างนั้น น้องบางคนน่ารักมากเลย
เล่นดนตรีเก่งมาก ๆ พี่ ๆ เห็นแล้วยังอายเลย
มีน้องอยู่คนหนึ่ง ชื่อน้อง"กล่อง"
want จะเล่นเปียโน เพื่อโชว์พี่ ๆ มาก
แต่น้องเค้าเล่นได้จริง ๆ แถมเก่งอีกตั้งหาก
ยังชอบเพลงของพีคเมกเกอร์ด้วย น้องแกบอกว่าอยากเห็นหน้านักร้อง
น้องบางคนก็เห็นลาง ๆ แต่ต้องดูใกล้ แบบว่าต้องเอาหนังสือมาติดหน้าเลย
น้อง ๆ ส่วนมากชอบเสียงดนตรี ยิ่งพี่คนไหนเล่นดนตรีได้
ร้องเพลงเพราะพวกแก จะติดมาก ๆ
อืมไม่รู้จะเล่าไรแล้ว ยังไงเราก็โชคดีนะที่เกิดมาสมบูรณ์
December 06 เพียงแค่อยากจะ.....บอกมนุษย์เรานั้นเข้าใจยากที่สุด แม้กระทั่งตัวเราเอง November 28 การจากไปช่วงนี้มีเรื่องเยอะแต่
ไม่อยากจะอัพเท่าไร
ขี้เกียจ+เบื่อเล็กน้อยถึงปานกลาง
ใกล้จะสอบมิดเทมอแล้ว
ยังไม่ได้อ่านหนังสือเลยเหอะ
อาทิดนี้ทำงานชมรมด้วย
ซ้อมสันน้องอ่ะ
ไม่เป็นไรยังไงก็สนุกดี
คิดว่าจะกลับบ้านมาอ่านหนังสือ
ก็ไม่ได้อ่านทุกทีเลย
หุหุ...แย่จัง
จะปีใหม่แล้วด้วย
เฮ้อเร็วจังอ่ะ
เดี๋ยวนี้อะไร ๆ ก็ ผ่านเข้ามา
และผ่านออกไปอย่างรวดเร็ว
เดือนนี้มีเรื่องให้เศร้าเยอะมาก
ตั้งแต่จากการไปอย่างไม่มีวันกลับของ
เพื่อน "เจี๊ยบ"
ยังไงก็ขอให้เธอมีความสุขนะ
ยังไงเจี๊ยบก็ยังอยู่ในใจพวกเราเสมอ
การจากไปของเจี๊ยบ
ทำให้มองเห็นไรกว้างขึ้น
ชีวิตคนมันก็แค่นี้
อยากทำไรก็ต้องรีบ
อย่าปล่อยให้อะไรผ่านไป
เพราะมันจะทำให้เรา
เสียใจถ้ายังไม่ได้ทำ
และถ้าสมมติจะต้องตายไปจริงๆ
เราก็จะดีใจเมื่อเราทำมันแล้ว
เฮ้อ..........คิดแล้วก็อยากตายนะ
จะได้ไม่ต้องลำบากใจอยู่อย่างนี้
ยังไงก็ขอโทษด้วยแล้วกัน
ชอบประโยคนี้จัง
"จะขอเป็นคนเลวที่รักเธอที่สุด
ไม่ขอเป็นคนดีที่รักเธอไม่ได้
ไม่อยากเป็นคนดีที่ไม่มีความสุข"
เป็นชื่อเอ็มของอุ๊
ไม่รู้มันเอามาจากไหน
ฟังดูดี
อันนี้อีก
ไม่ได้รักแบบเพื่อน
ไม่ได้รักแบบแฟน
เป็นคนพิเศษของกันและกันแต่จะให้เป็นแฟนก็ไม่เอา
แต่เลิกกันไม่ได้
หมายความว่าไง มันคือไรเนี่ย
อันนี้อ่านเจอมา
ไม่รู้ว่าจะอัพไรแล้ว
หุหุ November 19 การกลับมาหลังจากที่ไม่ได้อัพมาซะนาน มันเกิดจากการเหนื่อยล้ากับการไปมีตติ้งที่ผ่านมา แม้ว่ามีตติ้งคราวนี้จะไม่เหมือนปีที่แล้วเพราะคราวนี้มันสนุกมากกว่า55+ (เราไม่ต้องมาถูกรับน้องแล้วไง) คนอาจจะน้อยไป ไม่คึกคักเท่าที่ควร แต่มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เราจะจำตลอดไป(ช่ายมั้ย แนน หนึ่ง หุหุ) ก็ขี้เกียจเล่ารายละเอียดมากเพราะมันเยอะจัง แต่เอาเป็นว่าการไปมีตติ้งที่ยังไม่ได้จ่ายตังค์สำหรับแล้วก็สนุกดี ยังไงก็ขอโทดด้วยแล้วกันที่ยังไม่ยอมจ่ายตังค์ หุหุ จะพยายามรีบจ่ายนะ กลับมาจากมีตติ้งก็ต้องมาทำงานลอยกระทงซึ่งเป็นงานที่เราสามารถหาเงินเข้ากระเป๋าได้ งานนี้กร่อยนิดหน่อยเนื่องจากฝนตก แต่ยังไงก็ยังสนุกกับการขายของอยู่ดี ทั้งเข็มกลัด เสื้อ หุหุ เฮ้อลอยกระทงน่าจะดีนะแต่มันกลับ................. November 02 วันเกิดฉัน ทำไมมันถึงไม่มีใครจำได้
คงมีเทียนให้ฉันได้ดับ วันนี้หนอใครจะคิดถึงเรา
อย่างน้อยก็คงไม่ทำให้เราเหงาในวันว่างเปล่า ในวันที่มันดูคล้ายเพิ่งเกิด คือวันที่ตัวของฉันกำเนิด ไม่มีแม้ใครซักคนต้องผิดหวังช่างดูเหงาจัง ในวันที่มันไร้แม้เธอ วันนี้และความหมาย วันเกิดฉัน ทำไมมันจึงไม่มีใครจำ หรือฉันนั้นเองที่เคยได้ทำร้ายใครจนเขาตัดสินใจ ไม่ต้องการจะรับรู้ว่าวันนี้วันเกิดใคร วันเกิดฉัน ทำไมมันจึงไม่มีใครจำ ฉันเหงาเหลือเกินที่รู้ว่าทำให้ใครฉันไม่มีความหมายใด วันเกิดฉันแค่หนึ่งวันที่ถูกทิ้ง...ให้ผ่านไป วันเกิดฉัน ทำไมมันจึงไม่มีใครจำ หรือฉันนั้นคนที่เคยได้ทำร้ายใครจนเขาตัดสินใจ ไม่ต้องการจะรับรู้ว่าวันนี้วันเกิดใคร วันเกิดฉัน ทำไมมันจึงไม่มีใครจำ ฉันเหงาเหลือเกินที่รู้ว่าทำให้ใครฉันไม่มีความหมายใด วันเกิดฉันแค่หนึ่งวันที่ถูกทิ้ง...ให้ผ่านไป และแล้วก็บรรลุนิติภาวะแล้ว แต่ทำไมรู้สึกเหมือนเดิม ไม่ได้โตขึ้นเลย แย่จัง นิสัยแย่ยังไงก็แย่อย่างนั้นไม่ได้มีการพัฒนาเลย ขอโทดเพื่อน ๆ ด้วยล่ะกันกับสิ่งไม่ดีของเรา นับต่อจากนี้จะพยายามปรับตัวให้ดีขึ้นนะจ๊ะ จะขยันเรียนด้วย หุหุ (จะทำได้ไหมหว่า) 20 ปีที่ผ่านมาทำไมมันเร็วจัง เกิดมา 20 ปีแล้วเหรอ ใช้ชีวิตในโลกมนุษย์มาถึงขนาดนี้แล้วเหรอ เฮ้อ แก่จัง
วันเกิดวันนี้ วันเกิดวันนี้วันดีวันที่ฉันเกิด
วันเกิดปีนี้ ขอให้ได้มีเรื่องราวดีๆกับเขาบ้างเถิด อย่าไปสนใจใคร อย่าไปสนใจกับสิ่งใด อย่าไปสนใจ สิ่งต่างๆรอบๆกาย บางทีวันดี วันนี้อาจเพียงแค่ วันเกิดเมื่อวานนี้กับเรื่องราวดีๆที่ฉันจะจำเอาไว้ และนับต่อจากนี้ ขอให้ได้มีเรื่องราวดีๆเหมือนวันเกิด อย่าไปสนใจใคร อย่าไปสนใจกับสิ่งใด อย่าไปสนใจ สิ่งต่างๆรอบๆกาย บางทีวันดี วันนี้อาจมีความหมายสำหรับฉัน ความหมายเพียงแต่ฉัน ความหมายเพียงแค่นั้น เรื่องราวดีๆเหล่านั้น เดินผ่านไป |
|
|